Voor de Grote Janne was er de kleine Janne, een Waarschip 870, ofwel een halftonner. Wat mij betreft het mooiste Waarschip uit de reeks, een moderne klassieker uit de zeventiger jaren, met de karakteristieke overhangen van de IOR ontwerpen uit die tijd. Het is de boot waarmee ik in 2013, nadat ik mezelf met pensioen had gestuurd, serieuzer ging zeilen, om er achter te komen of ik het écht leuk vond.
Ik hoor niet bij die zeilers die praktisch geboren zijn op het water en voor hun tiende al fanatiek zeilden in Optimistjes. Ik ben een late starter en een autodidact. Eind twintig kocht ik van mijn eerste zelfverdiende geld als industrieel ontwerper een Waarschip 600SV.  Tien jaar eerder had ik kennis gemaakt met het zeilen op een skutsje en mezelf beloofd ooit een boot te bezitten. Dat duurde dus nog even, maar ongehinderd door kennis en ervaring ging ik gelijk het IJsselmeer op, de sluizen door naar het zout, het Wad op! Toen een aantal jaren later mijn dochtertje geboren werd en het zeilen op een laag pitje kwam te staan, werd het bootje verkocht. Later dan ik me voorgenomen had, kocht ik een halftonner in treurige staat. De romp was goed, maar het dek rot en de opbouw dubieus. In 2011 kreeg ze een nieuw dek en een opgeknapte opbouw, in 2012 mooie nieuwe tri-radiale zeilen, zodat ze in 2013 klaar was voor het grotere werk.